Een serieuze test voor de Oetztaler Radmarathon

Eind augustus dan fiets ik de Oetztaler Radmarathon. Een cyclo over 230km met 5500 hoogte meters. En vandaag is het tijd om eens te kijken hoe de beentjes er voor staan. Op het programma staan de Col de la Bonette, Col de l'Arche en de col de la Lombarde. Een rondje van 160km met 4100 hoogte meters. Om half 7 vertrek ik met de auto uit St. Aygulf en 2 uur later parkeer ik de auto in Isola. Ik ben toch wel een beetje gespannen, 160km alleen door het hooggebergte is iets wat ik nog niet eerder gedaan heb. Daarnaast is het onzeker of ik met de fiets over de col de l'Arche mag, deze col schijnt verboden te zijn voor fietsers.

Even later parkeert er een andere Nederlander achter mij en we besluiten gezamelijk aan de Bonette te beginnen.




De eerste 15km tot aan St. Etienne de Tinee gaan geleidelijk omhoog. Maar daarna begint het echt, 26km klimmen tot aan de top. Het klimmen gaat soepeltjes, dus tijd om even te poseren bij een waterval.




Onderweg kom je door maar een erg klein gehucht. Verder ben je alleen in een prachtig landschap.




Mijn tijdelijke fietsmaatje. Tot 10km van de top fietsen we samen, maar dan versnel ik want ik heb nog een hele afstand af te leggen, en hij zit niet helemaal in zijn ritme.




Een vervallen defensie dorp.




In het midden de top. La Cime de la Bonette.









Een deel van de weg waar ik net overheen ben gegaan.


Zipp's op eenzame hoogte

De beklimming van de Bonette ging redelijk gemakkelijk. Het is ook niet een echt zware klim, wel lang. Daarna een lange afdaling naar Jausiers, jammer dat er geen lekkere lange stukken in zitten, veel bochten en wind tegen. In Jausiers probeer ik wat drinken te krijgen, maar de onvriendelijkheid van de serveerster besluit mij om maar vast naar het volgende plaatsje, richting de col de l'Arche, te rijden.




Een oud fort bij la Condamine.




Onderaan de col de l'Arche staat inderdaad een verboden voor fietsers bord. Dit zou komen door de vele "chute de pierres" die er kunnen zijn in de eerste kilometers van deze klim. Ook is er veel vrachtverkeer op deze col die mij naar Italie moet brengen.




Ik besluit toch te gaan, en kom al gauw een wielrenner tegen (en ga er vanuit dat hij gewoon van de andere kant is gekomen, en niet ergens gedraaid is). En even later zie ik dat er op de kilometerpaaltjes informatie voor fietsers staat, dus het zal wel goed zitten.




Buiten de eerste kilomerters zijn er ook geen rotsen te bekennen. Ondanks dat ik steeds hoger kom, wordt het steeds warmer. De zon staat weer als een koperen ploert aan de hemel. Deze beklimming is niet zwaar en redelijk ontspannen fiets ik naar boven.




Op de top kon ik zo snel geen bordje met de naam van de col vinden. En fiets ik even later verder, Italie in. De afdaling gaat rustig, er is verkeer en de vrachtwagens hebben alle ruimte nodig in de haarspeld bochten. Geen afdaling om eens even een snelheidsrecord neer te zetten.




30km verder sla ik rechts af en begint de cold e Lombarde. De beentjes beginnen al wat minder goed te voelen. Ik hoop dat deze klim niet te zwaar is, maar ik weet dat het de zwaarste van van de dag is, ook al is hij minder hoog dan de Bonette.




De eerste kilometer fiets ik heerlijk in de schaduw, dat voelt goed, maar al snel is alle schaduw weg en begint de "worsteling" naar boven. 40 graden in de zon, stijgingspercentages van 10% en de krachten vloeien weg uit mijn benen.




Na 8km besluit ik bij dit fonteintje te stoppen, de bidons te vullen en eens flink wat water over me heen te gooien. Heerlijk dat koude bergwater. En opgefrist (voor een tijdje) stap ik weer op de fiets.




Nog 5km te gaan, een mooi uitzicht op het "Santuarium di Santa Anna. Het was een hele "strijd" om tot hier te komen. De krachten zijn weg uit de benen, en op soeplesse blijf ik fietsen op kransje 28. En even later kan ik de top zien. Dat lucht op.




na 1 uur en 45 minuten ben ik boven. Dat waren een lange 20km. Maar de voldoening is er niet minder om.




Het uitzicht is prachtig. Aan de Franse kant ligt Isola 2000, een wintersport plaats en dat is ook goed te zien aan de ski pistes. Aangezien ik mijn camera op een rots heb laten liggen, en ik daar gelukkig achter kwam toen ik deze laatste foto wou maken, heb ik ook de laatste kilometer vanaf de Franse kant mogen beklommen. Dat maakt dat de totale afstand 162km is geworden emt ruim 4100 hoogte meters. Het gemiddelde was niet zo geweldig, slechts 21,6.