Reposez en paix Mr Laurent Fignon. Votre courage m'a impressionné et j'aimais votre joie de vivre , merci beaucoup à vous.

Zonder Garmin kun je ook verkeerd fietsen

De conditie van Rob Linsen is nog niet zoals we van hem gewend zijn. Tijd dus voor een flinke training met hem, de heuvels van de Eifel in.

In Slenaken stappen we op de fiets, en via Teuven (nee niet gelijk een stop voor koffie met appelgebak bij Moeder de Gans) proberen we de door mij uit het hoofd geleerde route te fietsen. Al na 5km blijk ik de verkeerde kant op te gaan (Remersdaal had niet op de route mogen liggen), door een afgesloten weg gaan we toevallig toch weer de goede kant op, en fietsen we ineens richting Henri Chapelle. Via Baelen en Membach rijden we naar Eupen. In Eupen gaat mijn interne GPS voor de tweede keer in de fout. In mijn gedachten wilde Ronald 2 weken geleden, toen we ook hier reden, overal links af, en te vroeg sla ik dus links af, wat ons op een extra klimmetje van 14% kwam te staan, twee keer zelfs omdat ik er pas achter kwam toen we aan het afdalen waren. Maar even later zijn we weer op de goede weg richting het stuwmeer.




Wel een mager zonnetje bij vertrek, maar echt warm was het niet. Maar zodra we echt aan het klimmen zijn, hebben we het niet meer koud.




De eerste lange klim vanaf Eupen loopt over een redelijke weg door het bos. Tot aan het stuwmeer is het een goede brede weg, en daarna loopt de weg dwars door het bos heen. Erg mooi en heel rustig, alleen een paar wandelaars komen we tegen.

Klik hier om het hele bericht te lezen...

Een paar weken geleden kwam er iemand met het idee om al in de eerste week van februari in zuid Limburg te gaan fietsen. En hij vroeg zich af wie er nog meer zin had om mee te gaan. Gezien het weer in januari werd er helemaal niet zoveel aan buiten fietsen gedacht, maar juist daardoor werd ik wel geprikkeld om mee te willen gaan. Stel je nu eens voor dat het de derde februari plots mooi fiets weer is, wat is er dan mooier dan op die dag in Zuid Limburg te gaan fietsen met een stelletje CTWT-ers. Dus de dag maar in de agenda gezet en vrij genomen op het werk.

En het onverwachte gebeurde. Sneeuwde het nog op de dinsdagavond laat, terwijl ik met Diesel buiten liep, vanmorgen zag het er ineens prachtig uit. De zon scheen al vroeg in Eindhoven. het was een goede keuze dat voelde ik al gelijk aan. In Limburg zal er misschien nog wat ijs of sneeuw van vannacht kunnen liggen, maar tegen de tijd dat wij van plan zijn om te vertrekken moet dat met de temperatuur en de zon helemaal goed komen. Om half 11 komt Ronald mij ophalen met Martin. Marcel zien we in Maastricht, en om 12 uur vertrekken wij.

Zuid Limburg vanaf de Camerig.
Klik hier om het hele bericht te lezen...

Geen weer om buiten te spelen. Klagen kan natuurlijk niet, het is tenslotte een wintermaand, maar toch had ik graag wat meer buiten willen fietsen. Maar bij gebrek aan buiten fietsen is er natuurlijk altijd nog de surrogaat weg.

De surrogaat weg is niet mijn grootste vriend. Als ik besluit om weer eens over deze weg te rijden vond ik hem onder een dikke laag stof. De oude Gazelle Champion Mondial uit 1977 (MAVO diploma cadeau) doet het er nog steeds goed op, nu ik nog.
Klik hier om het hele bericht te lezen...

Er zijn van die dagen waarop het anders loopt dan je plant. Gister een pittige training met Wielerclub Eindhoven gehad. Aan deze trainingen (eerste 6 weken van het jaar) doe ik al jaren mee, en zij vormen een goede basis voor de rest van het seizoen. De training begint altijd met ruim 45km inrijden om daarna op de kluis voluit, kop over kop, te rijden. De eerste week 1 ronde (10km) waarna er elke week een ronde bijkomt totdat we op 4 ronden zitten (40km). Daarna nog 25km terug fietsen naar Eindhoven, en ik schrijf bewust terug fietsen ipv uitfietsen, want daarvoor ligt het tempo te hoog. Op zondag is er altijd Groepje Veldhoven waar je met mee kunt rijden, maar de combinatie WCE training op zaterdag en Groepje Veldhoven op zondag is niet goed. Na de zware training van de zaterdag is het beter de zondag wat rustiger te fietsen. Dus bewust ga ik niet het groepje Veldhoven opzoeken,vertrek ik wat later, maar rij ik toevallig vanmorgen wel nagenoeg dezelfde route. Op weg naar Weert wordt ik nog door twee wielrenners ingehaald, die lekker kop over kop rijden. Ik pik even aan en draai mee, maar dan voel ik mijn benen en laat ik ze van me wegrijden. Ik hou netjes mijn eigen, rustiger, tempo. Na Weert, lang het kanaal, wordt ik ineens ingehaald door (een deel van) groepje Veldhoven, en tja op dat saaie stuk langs het kanaal is de verleiding ineens wel te groot om een groepje te laten gaan. Dus pik ik aan en draai lekker met ze mee, heerlijk. De beurten op kop doen wel pijn in de benen, maar in de groep draait het heel erg lekker. Als het dan ook nog begint te sneeuwen ben ik helemaal blij dat ik niet alleen rij, en besluit ik ook om met hun terug te rijden naar Eindhoven ipv er nog een paar rondjes op de kluis bij aan te plakken (op zondag rijdt daar altijd een grote groep). Vandaag geen sprintje bij Cafe Zomerhof, we rijden in een strak tempo door, het begint koud te worden, wat mede komt door het stilstaan ivm een lekke band. Thuisgekomen pak ik gelijk handdoek en schone kleren en haast ik me naar FitnessFirst (200m) om me lekker op te warmen in de Sauna. Maar ondanks de sauna zit ik nu met dikke benen, ik had beter moeten weten en gewoon de geplande training af moeten werken. Opdracht niet volbracht

Gisteravond was het gezellig en is het weer laat geworden. Toch besloten vandaag de MTB tocht in Aalst te gaan rijden. Door de regen zal de meeste sneeuw en ijs we weg zijn uit de bossen, en ja de ondergrond zal op sommige plekken nog wel bevroren zijn, wat het rijden niet gemakkelijker zal maken. En uiteraard de waarschuwingen van Hélène in de wind geslagen. Ik begrijp ze wel, ben natuurlijk al een aantal keren hard gevallen, maar het is zo leuk om te doen, en een uitgezette tocht is weer een nieuw parkoers. Dus toch om pad naar Aalst. En dit keer met als hoofddoel om eens een hele training OP de MTB te blijven zitten. Bij de start kom in Rene Mackenbach tegen en gezamelijk gaan we op pad. Aangezien we redelijk laat vertrekken is het niet druk. De route is gemakkelijk te volgen, een zwarte baan tussen het wit. Delen zijn nog flink bevroren en er liggen grote plassen. Ook zijn er stukken met veel, heel veel modder. Het is van alles wat, zelfs stukken die er droog bij liggen, vooral onder de dennenbomen. Het is een erg mooie route en ik ben blij dat ik gegaan ben. En ik rij voor mijn gevoel erg goed, geen bijna vallen maar lekker fietsen. Onderweg, iets over de helft van de route, hebben ze midden in het bos een bevoorradingsplek ingericht. Heerlijk om in die kou, want koud is het als je doorweekt bent van het rijden door de plassen, te genieten van een kop warme soep en een paar plakjes cake. Ook het tweede deel gaat erg goed, en langs de A2 leef ik me helemaal uit, geen sneeuw, ijs of blubber, alleen maar zand fantastisch. Het laatste stukje rijden we wat rustiger, ik wil mijn missie volbrengen. En dan op 300m van de finish gaat het dan toch weer mis. Het tempo is er al uit, we rijden over een brede zandweg die in het midden wat ophoog loopt. De concentratie zal wat minder geweest zijn, en ineens ben ik los van mijn fiets en maak ik weer op een onzachte manier contact met de grond. Met tranen in mijn ogen sta ik (weer) op en mismoedig kijk ik naar mijn rechter heup waar een nieuwe bult zich al manifesteert bovenop de daar al aanwezige bult van 2 weken geleden. MTB-en op ijs is blijkbaar niet mijn ding. Missie mislukt.

Eind september zat ik voor de laatste keer op de race fiets. Sindsdien alleen op de MTB gereden (je weet wel, vallen en opstaan). Maar vandaag was het dan eindelijk weer zover. De eerste training met wielerclub Eindhoven stond op het programma. Gisteravond nog flink bezig geweest om de Gazelle (de winterfiets) weer fiets klaar te krijgen, oa SPD pedalen erop gezet zodat ik met de winter MTB schoenen kan fietsen. En ik heb er zelfs spatbordjes op gezet, zodat ik wat minder last heb van het water op de weg.

Foto van website wielerclub Eindhoven. Vorig jaar genomen

Op 9 uur stonden ongeveer 25 man klaar. Waaronder een zestal CTWT-ers (Edwin, Tom, Tim, Buurman Rene van Tim, Rob en ik dus). Ik het echt het gevoel dat ik uitgelaten werd. Heerlijk om weer op de racefiets te zitten. Ik had dan ook snel het goede gevoel terug. Heerlijk ronddraaiend rijden wij naar Weert. Maar dan merk ik dat er een stuk of 4 CTWT-ers missen, en samen met Tom fiets ik terug en vinden we de anderen na een paar kilometer terug. Een paar lekke banden en een gebroken spaak was het resultaat van hun eerste 10km. Dan maar met ons eigen groepje door gefietst. En dat ging lekker. via Weert naar Loozen, Hamond en dan via Budel weer terug, want op de kluis is nog niet te fietsen, daar ligt nog ijs en sneeuw op de weg. Voor Budel de volgende lekke band, nu is Tom de gelukkige. Stilstaan is koud worden, en dat voelden we al snel. Daarna via Leende Valkenswaard weer terug naar Eindhoven. Onderweg nog een paar sprintjes op de plaatsnaam bordjes, Normaal altijd leuk maar vandaag is winnen niet zo leuk, wat een excuses bij sommigen, pfffff.

's Avonds nog gezellig uit eten geweest om de verbrande calorieën weer zorgvuldig aan te vullen :-)

Na een hele gezellige kerstavond en eerste kerstdag met veel en vooral lekker eten en passende wijn was ik wel even toe aan een beetje rondrijden in de buitenlucht.


En Rob L dacht er ook zo over. Dus in Valkenswaard afgesproken en op weg naar de groene MTB route. Eigenlijk zouden we de Kerst MTB tocht in Valkenswaard gaan rijden, maar die was afgelast omdat de route te veel ijs bevatte.


En al snel hebben wij ook in de gaten dat het bos niet echt toegankelijk meer is om te fietsen. Er licht voornamelijk ijs en we glijden alle kanten op. Ik merk dat ik nu wel in het voordeel ben met mijn dikke banden en als het eventjes kan "scheur" ik weg en "geniet ik van de luxe" als ik op Rob L aan het wachten ben :-)
Door het bos rijden we richting de kluis om dan daar meer een stukje op de weg te fietsen.


Maar na een paar kilometer op de kluis wordt het meer en meer glijden over ijs. Het is hier nog gevaarlijker dan in het bos, en voorzichtig glijden we weer terug richting Valkenswaard. We kunnen natuurlijk niet te vroeg thuiskomen, dus bij de rotonde stoppen we en genieten we van de koffie bij cafe Zomerhof.


Morgen nog maar eens een poging wagen. Maar nu eerst het aperitief inschenken :-)

Na het heerlijke dagje van giteren heb ik heel veel zin om weer de sneeuw in te duiken met de MTB. En ik weet Hélène te overtuigen dat het heel erg leuk is.




Dus wij op pad door de bossen rondom Waalre, waar een mooie MTB route ligt. Het is even wennen, maar het duurt niet lang en dan fietst ze net zo hard als ik door het bos, en als ik eerlijk ben, stuurt ze gemakkelijker door de sneeuw dan ik.

Klik hier om het hele bericht te lezen...

Een aantal weken geleden heeft Jan van Dijk een ieder die wil uitgenodigd voor deelname aan een MTB clinic. En vandaag was het dan zover. Een 10-tal Wielertoeristen vonden de weg naar de Bike shop van Jan in Helmond.




Om half elf verzamelen we bij de Bike shop van Jan in Helmond. En het is een warm ontvangst. Temidden van de race en MTB's is ruimte gemaakt voor een grote tafel waar de koffie al klaar staat. En ook aan gevulde koeken geen gebrek. Iedereen is mooi optijd, ook Daniel en Eline die toch van ver moeten komen. Verder zijn Alwin, Erik en Robbert van Wielertoerist gekomen en uiteraard Jan en zijn broer Peer. En niet te vergeten, Helene is mee voor haar MTB doop. Robbert bekijkt al gelijk een aantal van de MTB's die in de winkel staan.




Na het om/aankleden is het tijd om te gaan fietsen, ofwel Biken zoals de MTB-ers het noemen. Eline showt haar mooie Leontien pakje, en eerlijk is eerlijk het staat erg mooi, ook in het bos. Na een kort ritje langs het kanaal komen we in het bos aan.


Klik hier om het hele bericht te lezen...

Vandaag stond er weer MTB-en met Klaas op het programma. De afgelopen week heb ik 2 keer een deel van het parkoers van vandaag verkend om beter voorbereid te zijn. Vorige week reed ik te vaak verkeerd en dat zou me vandaag niet weer overkomen. Vorige week maakte ik ook een opmerking over het ontbreken van koekjes bij de koffie.

Om 10 uur meld ik me bij Klaas. Ik wou buiten wachten, maar Klaas en vooral Barbara stonden erop dat ik toch maar even binnen moest komen. Klaas was nog met zijn ontbijt bezig. Dus ik maar even naar binnen voor een kop koffie. En Barbara vroeg of ik er misschien een koekje bij wou.



En dus kreeg ik dit bij de koffie. Heerlijk. Ik heb het me goed laten smaken. En had gelijk voldoende energie voor een rit van twee uur. En de parkoers kennis heb ik goed kunnen benutten. Er werd wel verkeerd gereden, maar dat deden we dit keer samen. Het tweede deel van de route, achter Waalre hebben we 2 keer gereden. Maar dat mocht de pret niet drukken, want het is een mooie route.

En die Bossche bol Barbara, die mag je erin houden. Heerlijk.