Reposez en paix Mr Laurent Fignon. Votre courage m'a impressionné et j'aimais votre joie de vivre , merci beaucoup à vous.

Mijn eerste beklimming Mont Ventoux Juli 2001

Eindelijk is het zover, dat ik een verslagje maak van deze dag, een waardevolle dag uit mijn leven.

 

Eindelijk was het zover. Vanmorgen heel vroeg opgestaan en samen met Kim en Helene om half 8 vertrokken uit St. Aygulf naar Carpentras, alwaar ik op de fiets zal stappen voor het beklimmen van de Mont Ventoux. Maar de voorbereidingen op deze onderneming zijn al veel eerder begonnen. In maart dit jaar heb ik voor de 3e keer sinds ik in 1982 gestopt ben met schaatsen en fietsen, mijn oude en trouwe Gazelle Champion Mondial uit 1977 weer van de zolder gehaald. Na wat aanpassingen zoals andere velgen (draadbandjes) en andere remhendels ( ik zal maar niet zeggen dat ze van Shimano zijn ) ben ik er weer op gaan fietsen. Had ik de vorige twee keer er al na EEN ritje genoeg van, nu was het anders, ik stapte ook voor een tweede keer en een derde keer op de fiets. Vooral die derde keer zal belangrijk blijken, ook voor deze onderneming naar de top van de Mont Ventoux. Dit derde ritje voerde mij over de landsgrenzen Belgie in, alwaar ik rondom Lommel de weg aardig kwijtraakte. Na een paar keer hetzelfde rondje gereden te hebben, waarbij ik netjes de borden Eindhoven volgde besloot ik maar een stukje over de vluchtstrook van een verkeersweg te rijden (het was niet echt een snelweg) tot aan het volgende stoplicht. En zodoende kwam ik weer Nederland binnen. De extra kilometers en de irritatie hadden mij dusdanig vermoeid dat ik besloot maar even in het gras langs het fietspad te gaan zitten. Ik zat nog geen paar minuten of er kwamen 2 wielrenners aan die ook richting Eindhoven koersten. Dus snel weer op de fiets gestapt en aangepikt, ze reden niet zo hard. Onderweg gebabbeld met beiden. Het gesprek kwam al gauw op het fietsen in de bergen en voor ik het wist dacht ik ineens aan het beklimmen van de Mont Ventoux als ultieme uitdaging voor deze zomer. Aangezien beide heren veel van het beklimmen van bergen afwisten besloot ik te vragen of het beklimmen van de Mont Ventoux een beetje te doen was. “Hoezo” vroeg de minst sympathieke (die ook al een schampere opmerking gemaakt had over het zitten in de berm) “wil JIJ dat gaan doen?? En met DIE fiets?? Nou dan mag je eerst wel voor 1000 Euro aan je fiets verspijkeren, trainen, veel trainen en nog meer trainen, en dan zul je alsnog na 5km klimmen afstappen of omdraaien”. Gelukkig reed hij op dat moment lek en kon hij mij niet verder de grond inpraten. Thuis gekomen vertelde in het grote nieuws over mijn fietsdoel voor deze zomer.
Klik hier om het hele bericht te lezen...