Reposez en paix Mr Laurent Fignon. Votre courage m'a impressionné et j'aimais votre joie de vivre , merci beaucoup à vous.

Gisteravond was het gezellig en is het weer laat geworden. Toch besloten vandaag de MTB tocht in Aalst te gaan rijden. Door de regen zal de meeste sneeuw en ijs we weg zijn uit de bossen, en ja de ondergrond zal op sommige plekken nog wel bevroren zijn, wat het rijden niet gemakkelijker zal maken. En uiteraard de waarschuwingen van Hélène in de wind geslagen. Ik begrijp ze wel, ben natuurlijk al een aantal keren hard gevallen, maar het is zo leuk om te doen, en een uitgezette tocht is weer een nieuw parkoers. Dus toch om pad naar Aalst. En dit keer met als hoofddoel om eens een hele training OP de MTB te blijven zitten. Bij de start kom in Rene Mackenbach tegen en gezamelijk gaan we op pad. Aangezien we redelijk laat vertrekken is het niet druk. De route is gemakkelijk te volgen, een zwarte baan tussen het wit. Delen zijn nog flink bevroren en er liggen grote plassen. Ook zijn er stukken met veel, heel veel modder. Het is van alles wat, zelfs stukken die er droog bij liggen, vooral onder de dennenbomen. Het is een erg mooie route en ik ben blij dat ik gegaan ben. En ik rij voor mijn gevoel erg goed, geen bijna vallen maar lekker fietsen. Onderweg, iets over de helft van de route, hebben ze midden in het bos een bevoorradingsplek ingericht. Heerlijk om in die kou, want koud is het als je doorweekt bent van het rijden door de plassen, te genieten van een kop warme soep en een paar plakjes cake. Ook het tweede deel gaat erg goed, en langs de A2 leef ik me helemaal uit, geen sneeuw, ijs of blubber, alleen maar zand fantastisch. Het laatste stukje rijden we wat rustiger, ik wil mijn missie volbrengen. En dan op 300m van de finish gaat het dan toch weer mis. Het tempo is er al uit, we rijden over een brede zandweg die in het midden wat ophoog loopt. De concentratie zal wat minder geweest zijn, en ineens ben ik los van mijn fiets en maak ik weer op een onzachte manier contact met de grond. Met tranen in mijn ogen sta ik (weer) op en mismoedig kijk ik naar mijn rechter heup waar een nieuwe bult zich al manifesteert bovenop de daar al aanwezige bult van 2 weken geleden. MTB-en op ijs is blijkbaar niet mijn ding. Missie mislukt.