Reposez en paix Mr Laurent Fignon. Votre courage m'a impressionné et j'aimais votre joie de vivre , merci beaucoup à vous.

Na lang "zeuren" trap ik er in, en geen spijt


Al weken belt Klaas elk weekend op om te vragen of ik mee ga moutainbiken. En elke keer weer schud ik mijn hoofd door de telefoon. Nee MTB-en daar ga ik niet aan beginnen zeg ik dan. Maar deze zaterdag vond ik dat de aanhouder maar eens moest winnen. Samen met Marc Pulles zullen we erop uit trekken.

Aangezien ik geen MTB heb, heeft Klaas ook een fiets voor mij geregeld. Hij komt hem netjes brengen met de opmerking dat hij misschien nog wel wat afgesteld moet worden en dat de ketting nog wel wat olie lust. Het valt allemaal heel erg mee. Ik had me al op Shimano voorbereid maar de fiets is met SRAM afgemonteerd :-)

Over het bekende fietspad rijden we naar de Hut van MiePils. Na het oversteken van de snelweg duiken we de heide op. En wat is het mooi, ik geniet met volle teugen en probeer Marc een beetje bij te houden. Het valt niet mee, er ligt wel 15-20cm sneeuw met daaronder harde richels. Ik stuiter er overheen, en later zou ik begrijpen dat 4bar in de banden veel te veel is.

De omgeving is zo mooi, dat ik elke kilometer wel zou willen stoppen om foto's te maken, maar het is al hard aanpoten om Marc en Klaas bij te houden, dus even stoppen is er niet bij. Maar er wordt toch een paar keer gestopt, zodat ik de foto's kan maken en snel even bij kan komen.

Ik merk het goed dat ik de laatste maanden niet veel getraint heb, en Klaas heeft juist hard getraint en ik verdenk hem ervan dat hij stilletjes geniet als hij bij mij weg weet te fietsen. Maar op dit soort stukken blijk ik wel hard te kunnen gaan en fiets ik Klaas en Marc met "gemak" voorbij. Ok, later moet ik dat weer bekopen, maar ik genoot er wel van. Op de harde vlakke stukken heb ik het eigenlijk het zwaarst en moet ik lossen.

In het laatste deel van de tocht komen we ineens een paar heuveltjes tegen, echt moutainbiken dus. Maar met sneeuw bedekt wordt het toch lopen naar boven.
Het was een prachtige rit, en ik ben een paar keer "gevallen" maar heb er vooral van genoten.

Klaas bedankt voor het blijven aandringen.

In december fietsen in de zon, wie wil dat niet

Na twee rustige trainingen voel ik me goed voor wat klim werk. Het is de dinsdag voor kerst, een mooie dag voor een ritje over de Tanneron. Het wordt de derde tocht over de Tanneron voor dit jaar. In het voorjaar ben ik er met Cees geweest, was ook de eerste keer en zijn we tot aan het plaatsje Tanneron gereden en vandaar afgedaald naar Mandelieu. In de zomer ben ik na het plaatsje Tanneron helemaal doorgereden naar boven.
Het vertrek is vanuit St. Aygulf, waarna koers gezet wordt naar Frejus. Daar neem ik de RN 7 die vandaar door de Esterel richting Cannes loopt. Ik hoor sommigen al denken, fietsen over de RN 7, is die Route National niet veel te druk om overheen te fietsen? Dat is hij zeker, op andere delen maar op het stuk door de Esterel kom je weinig auto’s tegen, ook niet in de zomer.
Elke keer is het weer genieten hier. De zon staat lekker te schijnen, de temperatuur is goed, alleen ik merk wel dat de conditie na 3 maanden van weinig activiteit,niet te vergelijken is met afgelopen zomer. Ik fiets vandaag dan ook in een rustig tempo naar boven, terwijl ik normaal deze 5km zo snel mogelijk probeer af te leggen.
Boven aangekomen tijd voor wat foto’s. Ik heb vandaag speciaal mijn toestel mee genomen om wat foto’s te maken onderweg. Vaak gun ik me daar de tijd niet voor, en dat is toch wel jammer, want zeker op dit ritje zijn de uitzichten erg mooi, daar hoef je echt niet voor naar de Alpen, in tegendeel zelfs.

Op de foto hierboven de top van Greolieres les Neiges. Daar ben ik op 2 mei met de fiets geweest.
Op de foto hiernaast de bergen boven Nice.
Een paar kilometer blijft de weg redelijk vlak, en dan verlaat ik de RN 7 en fiets ik door les Adrets richting le lac St. Cassien. Aan de noordkant zijn de wegen nog nat, dus rustig afdalen op de steile stukken (10%-14%).

Klik hier om het hele bericht te lezen...

Herstel training samen met Hélène.



In de vakantieweek vier keer gefietst. Waaronder een mooi ritje langs de kust met Helene. Elke keer weer erg leuk om samen te fietsen.




Omgeving Ramatuelle. Erg mooi hier..

Klik hier om het hele bericht te lezen...

Mijn eerste beklimming Mont Ventoux Juli 2001

Eindelijk is het zover, dat ik een verslagje maak van deze dag, een waardevolle dag uit mijn leven.

 

Eindelijk was het zover. Vanmorgen heel vroeg opgestaan en samen met Kim en Helene om half 8 vertrokken uit St. Aygulf naar Carpentras, alwaar ik op de fiets zal stappen voor het beklimmen van de Mont Ventoux. Maar de voorbereidingen op deze onderneming zijn al veel eerder begonnen. In maart dit jaar heb ik voor de 3e keer sinds ik in 1982 gestopt ben met schaatsen en fietsen, mijn oude en trouwe Gazelle Champion Mondial uit 1977 weer van de zolder gehaald. Na wat aanpassingen zoals andere velgen (draadbandjes) en andere remhendels ( ik zal maar niet zeggen dat ze van Shimano zijn ) ben ik er weer op gaan fietsen. Had ik de vorige twee keer er al na EEN ritje genoeg van, nu was het anders, ik stapte ook voor een tweede keer en een derde keer op de fiets. Vooral die derde keer zal belangrijk blijken, ook voor deze onderneming naar de top van de Mont Ventoux. Dit derde ritje voerde mij over de landsgrenzen Belgie in, alwaar ik rondom Lommel de weg aardig kwijtraakte. Na een paar keer hetzelfde rondje gereden te hebben, waarbij ik netjes de borden Eindhoven volgde besloot ik maar een stukje over de vluchtstrook van een verkeersweg te rijden (het was niet echt een snelweg) tot aan het volgende stoplicht. En zodoende kwam ik weer Nederland binnen. De extra kilometers en de irritatie hadden mij dusdanig vermoeid dat ik besloot maar even in het gras langs het fietspad te gaan zitten. Ik zat nog geen paar minuten of er kwamen 2 wielrenners aan die ook richting Eindhoven koersten. Dus snel weer op de fiets gestapt en aangepikt, ze reden niet zo hard. Onderweg gebabbeld met beiden. Het gesprek kwam al gauw op het fietsen in de bergen en voor ik het wist dacht ik ineens aan het beklimmen van de Mont Ventoux als ultieme uitdaging voor deze zomer. Aangezien beide heren veel van het beklimmen van bergen afwisten besloot ik te vragen of het beklimmen van de Mont Ventoux een beetje te doen was. “Hoezo” vroeg de minst sympathieke (die ook al een schampere opmerking gemaakt had over het zitten in de berm) “wil JIJ dat gaan doen?? En met DIE fiets?? Nou dan mag je eerst wel voor 1000 Euro aan je fiets verspijkeren, trainen, veel trainen en nog meer trainen, en dan zul je alsnog na 5km klimmen afstappen of omdraaien”. Gelukkig reed hij op dat moment lek en kon hij mij niet verder de grond inpraten. Thuis gekomen vertelde in het grote nieuws over mijn fietsdoel voor deze zomer.
Klik hier om het hele bericht te lezen...

Vanmorgen toch vroeg opgestaan. Om half 8 al met Diesel op de fiets door het Genneperpark. Onderwijl Marc een SMS-je gestuurd dat ik toch graag een stuk mat hem mee ga fietsen op zijn tochje naar Sittard, en dat hij mij om half 9 maar moet oppikken.
Echter om half 9 geen Marc, en daar zit ik dan met mijn helm op, schoenen aan en klaar om te gaan. Helene kijkt mij aan en begrijpt dat ik niet veel zin heb. Ik heb nog even overwogen om de wielerkleren maar weer uit te trekken en te gaan spinnen of helemaal niets doen. Maar iets in mij wou daar weer niets van weten. Dus om 9 uur op de fiets, toch nog even langs het Politie Bureau, onze vaste afspreekplek, maar er was niemand. Niet verwonderlijk, Klaas, Rene en Rob gaan het bos in en Edwin waarschijnlijk ook.
Alleen dus maar oppad richting Leende om dan via Hamond en Valkenswaard terug te rijden anar Eindhoven. Ik heb het gevoel dat ik dat net ga opbrengen. De Herfstdip heeft me goed te pakken, ik heb niet veel zin om te fietsen en ook mijn schouder doet weer flink pijn. In Hamond gaat mijn GSM en dit keer stap ik zelfs netjes af (elk excuus om even te stoppen is er eentje). Het is Marc, zijn GSM stond uit en door omstandigheden is hij later vertrokken. Ik besluit om hem tegemoet te fietsen en in het Leenderbos kom ik hem tegen. Samen fietsen we over de kluis naar Hamond, En daar scheiden onze wegen, hij gaat via Loozen naar Maastricht en ik ga richting Budel weer naar Eindhoven.
Het tweede deel toch wel lekker gefietst. Totaal 70km. Thuis eerst de fiets schoongemaakt, was geen luxe met dit weer. En uiteindelijk toch een goed gevoel over de training als is het er wel eentje waar je niet echt sterker van wordt.

En Marc, ik hoop dat je een mooie tocht heb gehad en sterkte met je vader.

Op 20 november was de loting voor deelname aan de Dolomieten Marathon. En net zoals vorig jaar is Team Brabant niet ingeloot. Heel jammer, want we hebhen heel veel zin om na 2005 en 2006 weer terug te gaan naar de Dolomieten en te starten in de Dolomieten Marathon. Voor een ieder is daar nog wat sportieve eer te halen, tijden die verbeterd kunnen worden of zelfs een hoge top notering. Maar de notaris was ons niet goed gezind.

Dus nu op zoek naar een andere uitdaging. En we weten dus nog niet welke dat dat gaat worden. Sommigen van Team Brabant zien een week zonder afsluitende cyclo wel zitten, anderen willen graag een uitdaging in de vorm van een cyclo hebben en dan zijn er die het liefst een aansprekende cyclo op het programma zien staan.

Al met al een lastige keuze, en dat voor een weekje vakantie, hoe erg kan het leven zijn.

Mogelijk te rijden cyclo's in die periode:
- 13 juni Les Trois Ballons(206km 4300hm)
- 13 juni La Pyreneenne, Argeles_gazost (174km 3256hm) Met oa de Tourmalet
- 14 juni Time Megeve Mont Blanc ,Megeve (145km 3980hm)
- 20 juni Quebrantahuesos, Sabinanigo (205km 3700hm)
- 21 juni LA Morzine Vallee d' Aulps, St Jean d'Aulps 143km 3300hm) met oa de Joux Plane
- 21 juni GF Fausto Coppi , Cuneo (300km 5100hm)met oa de Col Angel, Izoard en Sestriere
- 21 juni Drei lander Giro , Nauders (168km 3300hm)
- 27 juni L'Ariegeoise, Tarascon (165km)met finish op Plateau de beille
- 28 juni GF Marco Pantani , Aprica (172km 4000hm) met oa de Gavia en de Mortirolo
- 28 juni la Vaujany (173km 3850hm)

We zouden dus de week van 13-21 juni kunnen gaan of de week van 21-28 juni.

Met Cees een rondje over diverse col's achter Monaco.
Met oa. de col de Braus en de col de Turini



We hebben afgesproken in Menton. Onderweg, ergens boven Monaco stop ik even voor benzine en een kop koffie. Het is nog vroeg en ik lig een beetje voor op schema. Menton is toch dichterbij dan gedacht. Cees moet uit Italie komen, ergens uit de buurt van San Remo.



Vanuit Menton is het gelijk klimmen geblazen. Nog geen 100 meter vlak, gelijk naar boven, de col de Castillion op.



Boven aangekomen hebben we een prachtig uitzicht. Daar ergens moet ook de col de Turini liggen, waar we ook nog overheen gaan.
Klik hier om het hele bericht te lezen...

Valkenswaard - Valkenburg - Valkenswaard.
De jaarlijks terugkerende 200+km rit en laatste test voor de fietsweek


En het wordt de eerste rit in onze nieuwe team kleding. Vol trots hebben René en ik zelfs onze witte armsrukken aangetrokken. Het zou toch mooi weer worden.




Klaas en René. Nog een kop koffie voor vertrek. Inschrijving met een lekkere Mars erbij. Altijd smullen bij deze tocht.

Klik hier om het hele bericht te lezen...

Eindelijk is het zover. De CTWT kleding is binnen


Na maanden van voorbereiding, het oprichten van de vereniging, het zoeken van sponsoren, keuze maken uit kledingleveranciers, paskleding passen, inventariseren wat één ieder wil bestellen, was het dan eindelijk zover. De kleding werd afgeleverd, en nog net optijd voordat de leden over Europa uitzwermen voor het rijden van cyclo's in de diverse hooggebergten.

Maar voordat er in de kleding gereden kan worden, moet er wel eerst voor iedereen een pakketje gemaakt worden met de bestelde kleding, en uiteraard in de gewenste maat. Gelukkig waren René en Arno bereidt mij te helpen bij het sorteren en verdelen van de 400 kledingstukken.

Het lijkt een grote "puinhoop" maar in ruim een uur is het klusje geklaard, en uiteraard zijn René en Arno de eersten die met hun nieuwe CTWT kleding naar huis gaan. De volgende dagen is het een komen en gaan van leden die kleding komen ophalen, en ben ik regelmatig op het postkantoor om wat kleding te versturen Het was een hele grote klus, maar de kleding is prachtig geworden, en iedereen is er blij mee.

Tweede pinksterdag 140km door de kempen en een flink stuk België in.
Met Klaas, Marc, Marc en Wouter


Het is prachtig weer vandaag en Klaas heeft er veel zin in. We proberen een leuk groepje bij te houden.

Maar het bijhouden valt nog niet mee, want er moeten onderweg een paar reparaties aan de zo goed als nieuwe fiets van Wouter uitgevoerd worden. Het Shimano versnellingsapparaat functioneert niet goed. Gelukkig is Wouter een vasthouder en blijft het tempo er goed in zitten. In Beringen is een grote bevoorradingspost ingericht, en even tijd om op adem te komen.

Als we Nederland weer in zijn, gooien Marc en ik het gas erop. We waren een beetje "geprikkeld" door een paar bekenden en we vliegen Luyksgestel binnen.

Na Luyksgestel laten we de bekenden gaan, en kan er ook bij deze marc weer een lachje af