Reposez en paix Mr Laurent Fignon. Votre courage m'a impressionné et j'aimais votre joie de vivre , merci beaucoup à vous.

Deurne Walsberg
Vandaag was het dan zover, de eerste wedstrijd van het jaar, en tevens de eerste wedstrijd uit de WVAN reeks. De zon schijnt en er staat en stevige wind. Ik ben erg benieuwd hoe de beentjes het gaan houden.


(Marc Pulles op de voorste rij en ik op de tweede rij vlak voor de start).

Aan de start staan ruim 50 masters (40+ers) de vergrijzing slaat ook binnen het wielrennen toe. Met vier CTWT-ers staan we aan de start. Vanaf het begin draai ik continue voorin mee, het voelt allemaal goed. Marc Pulles slooft zich uit en probeert met elke ontsnapping mee te zijn. Joris is al snel achterop geraakt omdat hij achterin achter een valpartij zat.

Klik hier om het hele bericht te lezen...

Eerste CTWT trainingskamp in Zuid Limburg/de Voersteek

Om half een vrijdagmiddag verzamelen in Sippenaken en vertrekken we voor de eerste training. En wat een mooi weer. Beter hadden we niet kunnen bestellen voor maart.





CTWT-ers onderweg.





CTWT-ers onderweg.

Klik hier om het hele bericht te lezen...

Of hoe haal ik mijn teamgenoot terug

Vandaag dachten Edwin en Marc P te vertrekken voor een rustige herstel training. Ik was van plan met hun mee te rijden en dan later door te gaan naar Overpelt en er zo een lange duurtraining van te maken. Echter op de kluis kregen we een ingeving. We gingen Erik Dekker imiteren. Erik Dekker is de ploegleider van de Rabobank ploeg, de Nederlandse trots. Erik Dekker heeft een nieuwe tactiek uitgedacht, en omdat zijn team nooit echt samen traint, heeft hij deze tactiek in de niet onbelangrijke “Omloop het Nieuwsblad” uitgeprobeerd. De tactiek is dat een ploeggenoot in de aanval gaat, een voorsprong opbouwt en dat een andere ploeggenoot dan het gat dicht rijdt met in zijn achterwiel één van de kanshebbers van een andere ploeg. Deze tactiek heeft goed gewerkt, die andere kanshebber voor de overwinning heeft inderdaad gewonnen, jammer voor Rabobank. Gelukkig had Marc P vandaag zijn CTWT kleding thuis gelaten en kon hij dus voor de kanshebber van een andere ploeg spelen. Gedurende 40km demarreerden Erwin en ik om de beurt waarna, als de voorsprong leuk begon te worden, de ander, ik of Edwin dus, het gat weer dicht reden met Marc P in het wiel. Na 40km doemde de fictieve eindstreep op en plaatste Marc P zijn enige en beslissende aanval. Met een venijnig eindschot hadden Edwin en ik het nakijken. Geheel voldaan reden we daarna terug naar Eindhoven.

Nu lig ik op de bank uit te puffen, het was een waanzinnig zware training en ik denk dat Edwin zich niet veel beter zal voelen. Ik begrijp ook waarom Langeveld zondag niet zo goed reed. Marc p is met de fictieve bloemen naar huis gegaan, die zal zich wel goed voelen.

Bad day for Bicycle Repair Man
Vandaag was het zover, de eerste training in Zuid Limburg. Via 126 emailtjes een groepje van 12 bij elkaar gekregen om in Zuid Limburg te gaan fietsen. Vanuit Eindhoven vertrokken Marc, Marc, Rob, Rene, Tim, Tom, Joris, Arno en ik. In Bunde, waar we de auto's in goede handen hebben gegeven op de parkeerplaats van de AngnesKerk, sloten ook Ilona, Peter en Kaj aan. Na een vlakke aanloop van 20 kilometer begin het dan echt, en ze deden "pijn" die eerste kuitenbijtertjes. Verrassend (voor mij dan) om te zien dan Marc P erg gemakkelijk naar boven reed. Ook werd het na een paar heuveltjes duidelijk voor iemand dat niets doen in de winter genadeloos wordt afgestraft in Zuid Limburg. Ook bij mij loopt het nooit lekker, de eerste training in Zuid Limburg. Grote vraagtekens doemen elk jaar weer op, wat doe ik hier en nog erger, waarom wil ik in juni altijd zo graag een week in de Alpen fietsen? Wat heb ik daar te zoeken als 100 hoogtemeters al een "grote worsteling" zijn. Halfweg "doemt" de Camerig op, de langste klim. Ik besluit niet als een "gek" te beginnen, en dat lukt verrassend gemakkelijk. Samen met Ilona en Kaj rijden wij in toch nog wel een acceptabel tempo naar boven. En met een tijd van 12:37 ben ik niet eens ontevreden, 2 minuten boven mijn snelste tijd, maar één minuut sneller dan vorig jaar bij de eerste training in Zuid Limburg. Onderaan de Camerig begint het wachten, het wachten op degene die deze winter niet zoveel gedaan heeft. En dan zie ik tot mijn grote schrik dat ik gisteravond een onvergetelijke fout heb gemaakt.

Gisteravond ben ik een paar uur bezig geweest om de Gazelle weer in concours staat te krijgen. Goed gewassen, cassette en ketting weer laten blinken, derailleurs weer soepel laten lopen en nieuwe remblokken gemonteerd. En daar heb ik dus een grote fout gemaakt. Heb ik van de week Rene nog als dom betitteld om het niet meenemen van reserve spullen, nu dat heb ik dus heel snel flink overtroffen door de remblokken van het voorwiel verkeerd om te monteren. één blokje was er al een halve centimeter uitgeschoven, iets wat natuurlijk absoluut niet mag. Bij het drielandenpunt, voor ik bij de anderen voor de koffie en vlaai aansloot, heb ik dit eerst even netjes hersteld. Ondertussen was ook Ronald aangesloten. Erg leuk dat we hem toch nog tegen zijn gekomen.

Trouwens, geen vlaai voor Ronald, die ging aan de erwtensoep
met brood en spek, en kreeg terplekke uitleg van Rob L
aangaande het eten van vet.
Bij vertek lag er nog spek op het verder lege bord.

Na de vlaai en de koffie ging het ineens wat gemakkelijker of de anderen kregen het wat zwaarder, dat kan natuurlijk ook. Op de Keutenberg, waar ik traditiegetrouw altijd "goed" rij, ging het vandaag ook weer goed. Hoewel nu "rustig" begonnen op het stuk van 22% kwam ik vlak achter de eersten boven. De Cauberg ging zelfs relatief gemakkelijk en daarna gingen we weer richting Bunde, al waar we na het genot van een meer van voortreffelijke Cappuchino weer richting Eindhoven vertrokken.

Een meer dan geslaagde dag.


De Polar uitdraai van de training.

This sounds like a job for Bicycle Repair Man.
Vandaag was het goed fietsweer, en ook de verwachting voor de avond zag er goed uit. Dus tijd voor een pittige avond training. Samen met René heen en weer naar Overpelt, en daar ter plekke een aantal rondjes met de “mannen” op het industrie terrein. Om kwart over vijf was ik bij René en direct bij vertrek, dus nog bij de achterdeur, kwam René er achter dat hij geen reserve spulletjes bij zich had. Maar zoals altijd met de fietsmaten, gaat ook René er vanuit dat ik voldoende spullen bij me heb, wat ook zo is. Dus wordt er geen tijd meer verloren door het zoeken naar zijn reserve spulletjes. Met het bijna niet aanwezige windje in de rug fietsen wij naar het zuiden. In Valkenswaard moeten we een aantal carnavalgangers ontwijken, het fietspad behoort kennelijk ook toe aan de feestvierende Dommelsch drinkers. Jammer alleen dat zij van het fietspad ook gelijk maar een afvalbak maken, glas overal. Maar we hebben het allemaal kunnen ontwijken. Na Valkenswaard gaat het tempo weer omhoog en zoeven we richting België. De grens over, door Lommel, de lampjes worden ontstoken, het wordt nu donker, en dan bij Overpelt het industrie terrein opdraaien. De groep hebben we al snel gevonden. Zeker 60 wielrenners met lampjes, een kleurrijk gezicht. Heerlijk ontspannen draaien we de rondjes. Een beetje kletsen met wat bekenden, en na 35km om het industrie terrein rond gereden te hebben gaan we weer terug naar Nederland. Als iemand mij vroeger zou hebben gezegd dat ik nog eens in februari 35km op een industrieterrein in België zou rijden, dan had ik hem voor gek verklaard, de realiteit is echter anders, en eerlijk gezegd het is prima trainen daar.

We zoeven Lommel weer door, en exact op de grens een grote schreew “Rob nu hebben we shit”. René rijdt lek en op dat moment beseft hij dat hij met zijn Zipp’s 404 rijdt, en dat ik alleen reserve bandjes met korte ventielen bij me heb. “Paniek” alom bij “Superman” René, maar gelukkig fiets hij met de “Bicycle Repair Man” en kan ik hem snel geruststellen, ik heb ook plakkertjes bij me.


100 meter na de grens is een tank station en daar wordt de band geheel op de oude manier, met emmertje water, gerepareerd. Met 10 minuten vertraging rijden we weer richting Eindhoven.

Het gas gaat er gelijk weer op, want ik wil nog een beetje op tijd thuis zijn. Vanavond gaan we op kraamvisite bij Teun (en Barbara en Klaas). Door Valkenswaard ontwijken we nu het fietspad en de carnavalvierders en rijden we over de weg. Om half negen thuis, precies zoals afgesproken. Douchen eten en dan naar Teun. Wat een leuk kereltje is dat.

93km op een dinsdagavond in februari, en een gezellige avond daarna. Niet gek.


"Yes! Wherever bicycles are broken, or menaced by International Communism,
Bicycle Repair Man is ready!"

Avondje naar de 6-daagse in Hasselt met Koen (een Belgische collega)

Leon van Bon (the local hero) en Leif Lampater, de leiders in de wedstrijd op dag 3.

In de Grenslandhallen in Hasselt is een wielerbaan opgebouwd met tribunes. 6 dagen lang is het hier spectakel. La een tijdje geleden heeft Koen mij overtuigd een avondje 6-daagse in Hasselt mee te maken. En geen spijt, het was een geweldige avond, 4 uur lang spectakel en strijd op de wielerbaan. Er is continue wat te doen, de verschillende wedstrijdelementen volgen elkaar snel op. En ook op de tribune is het een levendige bedoeling. Jong en oud is aanwezig, en het bier vloeit rijkelijk.

De Zwitser Bruno Risi en de Belg Kenny De Ketele in actie tijdens de koppelkoers over 60 ronden. Het lijkt een rommeltje en het duurt even voordat je door hebt hoe het precies werkt. De aflossingen gebeuren om de 2 a 3 ronden. En er zit veel spanning in, en de renners gaan voluit. Om een rondje te pakken op het peloton moet er hard doorgereden worden.
Klik hier om het hele bericht te lezen...

Chalet-Hotel Alpina wordt onze verblijfsplaats in juni.


Dit hotel heeft enkele chalets, waar wij er eentje van huren. In het hotel zullen we gebruik maken van het half pension en de faciliteiten zoals sauna, zwembad en stoombad.


Het chalet. ligt op 250 meter van het hotel.
Klik hier om het hele bericht te lezen...

Een understatement om te zeggen dat het weer niet echt fietsvriendelijk is dit jaar. Is de vorst eindelijk weer uit de grond wordt het er niet beter op. De laatste dag van januari was het weer oké, en kon er lekker en hard gefietst worden met WielerClub Eindhoven, kop over kop op de kluis. Maar het genieten was van korte duur, zondag 1 februari was het met harde wind, bewolkt en nul graden geen pretje op de fiets, en vond ik het met 50 kilometertjes meer dan genoeg.

In het weekend dus niet genoeg kilometertjes gemaakt, en dat knaagt (als een marmotte). Dus zondagmiddag verlichting op de Gazelle gemonteerd en nieuwe banden op de wielen. Maandagavond een testritje gemaakt, en alles werkt prima. Maar de rest van de week zit het weer weer niet mee, en komt er geen tweede avondrit.

Zaterdagmorgen sta ik weer vol goede moed op en fiets naar de vertrekplek van de trainingen van Albert Pieters. Ondanks dat er iets uit de lucht valt, is er een redelijke opkomst. Echter als we langs de snelweg naar Leende rijden, begint het echt te regenen, en niet te zuinig ook. Binnen een kilometer is iedereen tot op de huid nat, en dat bij nul graden Celsius en een stevig briesje. De ijsregen blijkt als gom te werken op de groep, en met een kleine 15 man komen we in Weert aan. Albert neemt dan de beslissing dat we rechtstreeks weer terug gaan naar Eindhoven zonder tempo training op de kluis. Het is te nat/koud. Met 60km op de teller weer thuis, alwaar ik ze hoor denken “wat bezielt hem om met dit weer te gaan fietsen”. Het zal nog uren duren voordat ik weer een beetje opgewarmd ben. De zondagtraining heb ik, ondanks een klein zonnetje, helemaal aan mij voorbij laten gaan. Even geen goesting.

Maar de kilometers moeten gemaakt worden, dus gisteren aan het einde van de middag besloten te gaan fietsen. Als ik om kwart over vijf op de fiets stapt, begint het net te hagelen. Het houdt ook nooit op. Maar de stap was gezet, dus fiets ik. Gelukkig stopt de hagel na een kleine 10km en ben ik niet echt nat geworden. De kou echter slaat wel op de blaas. Ik fiets via Weebosch naar Overpelt, alwaar op het industrie terrein elke dinsdag en donderdag in een grote groep getraind wordt. Op een parcours van ruim 6km over verlichte wegen worden de rondjes gedraaid. Best wel leuk om een keer te doen, een heel peloton met verlichting op de fiets. Om half negen weer thuis. Voldaan, en met ruim 90km in de benen, nestel ik me gelijk voor de openhaard. En dan gaat de bel.

Klaas, beter, sterker en sneller
Toen ik in 2002 Klaas leerde kennen, was Klaas iemand die elke training de kasseien uit de weg wou fietsen. Wat heb ik afgezien in dat wiel. De afglopen 2 jaar echter was er een andere Klaas, een Klaas die minder gemotiveerd was om te trainen, liever weer een beetje op het hockey veld rond liep. Fietsen deed hij op zijn tijd, wanneer hij zin had. Ik heb nooit begrepen waardoor dit gekomen is, maar in die tijd lukte het mij, soms zelfs gemakkelijk, om hem eruit te fietsen. Afgelopen zomer was er al weer iets te bekennen van enge bevlieging bij Klaas, hij was weer fanatiek bezig, ging weer wedstijdjes fietsen bij het Verzetje. En de afgelopen maanden heeft Klaas weer als een beest getraint op de MTB en dat is goed te merken. Het tempo gaat elke keer weer omhoog als hij op kop komt, en rustig een stukje D1 is er niet meer bij. Het kan weer een mooi fietsjaar worden voor Klaas.

De eerste twee weken van het seizoen 2009 zitten erop. Door de winterperiode met veel sneeuw hier rond Eindhoven ben ik pas op 17 januari voor de eerste training op de fiets gestapt. Gelijk de eerste training met Albert Pieters. Elk jaar organiseert Albert Pieters gezamelijke trainingen voor de diverse wielrenners uit de omgeving. Deze trainingen zijn een goede basis voor de rest van het seizoen. Eerst een stuk duurtraining en dan in verschillende groepjes kop over kop tempo rijden op de kluis. Elke week wordt er op de kluis een rondje extra gereden. Vorige week bij de eerste training was het aantal CTWT-ers groter dan het aantal leden van de WielerClub Eindhoven, dat was wel leuk. Gister hebben ze blijkbaar een extra blik WCE-ers opengetrokken.


Ook leuk was dat er gister een tweetal profs mee reden. Van landbouwkrediet-Colnago reed Dirk Bellemakers mee en van Silence-Lotto was Michiel Elijzen aanwezig. Erg leuk om te trainen met deze mannen. Ze zijn erg open en kletsen, net zoals wij, honderd uit over het team, het materiaal, de komende koersen in Italie, enz, enz.

Op beide zondagen met groepje Veldhoven mee gereden. Dit zijn ook altijd intensieve trainingen. Het groepje vertrekt uit Veldhoven (wij fietsen ze altijd tegemoet) en rijdt via Waalre, Valkenswaard, Leende, Weert, Lozen, Hamond via de kluis naar cafe Zomerhof (bij mooi weer koffie met vlaai), Valkenswaard en weer naar Veldhoven (en wij dus naar Eindhoven). Vanaf Valkenswaard tot aan Cafe Zomerhof is het "koers". Er wordt dan goed gas gegeven. En bij Cafe Zomerhof wordt er afgesprint voor de zondagseer (mooie term Edwin). Vorige week "won" ik de sprint geheel op eigen kracht, en deze week was er een mooi CTWT ploegenspel waarbij Rene de sprint perfect voor mij aan trok en ik het mooi afmaakte, al ging ik misschien toch nog iets te vroeg aan. Wat een "luxe" een dergelijke "superknecht". Na het afsprinten zijn Rene, Marc en ik omgedraaid om nog een tweetal rondjes op de kluis te fietsen. Na 4 trainingen staat het tellertje op 402km.